Միկրոէկոնոմիկան կամ միկրոտնտեսագիտություն
Գիտություն, որն ուսումնասիրում է տնտեսական գործակալների գործունեությունը իրենց արտադրական, բաշխիչ, սպառողական և փոխանակման գործունեության ընթացքում։ Միկրոէկոնոմիկան զբաղվում է հետևյալ հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությամբ.
- Սպառողի հիմնական խնդիրը — ինչու են գործակալները ընտրում հենց տվյալ բարիքների հավաքածուն (որպես օրենք վերջնական սպառման նպատակով)։
- Արտադրողի հիմնական խնդիրը — ինչպես և ինչու արտադրող գործակալները ընտրում են տվյալ արտադրության գործոնների հավաքածուները և արտադրության կառուցվածքները։
- Շուկայական հավասարակշռությունը և շուկայի կառուցվածքը։
- Ընդհանուր հավասարակշռություն — ինչպես և ինչու են ձևավորվում ապրանքների և ծառայությունների գները, ինչպես է ընթանում տարբեր ենթադրությունների փոխանակությունը, երբ է շուկան տնտեսապես արդյունավետ։
- Տեղեկատվության ասիմետրիան — ինչպես և ինչու տնտասական գործակալների տեղեկատվական բազմությունների անհամատեղելիությունը կարող են հանգեցնել տնտեսական անարդյունավետությանը։
- Արտաքին էֆեկտներ (էքստերնալներ) — ինչպես և ինչու սեփական ընտրության հնարավորությունը կարող է անուղղակիորեն ազդել այլ գործակալների որոշումների վրա և հանգեցնել տնտեսական անարդյունավետությանը։
- Հասարակական բարիքներ — ինչպես և ինչու տնտեսական բարիքների որոշ ձևերի առկայությունը կարող է հանգեցնել տնտեսական արդյունավետությանը։
Մակրոտնտեսագիտություն
Մակրոտնտեսագիտոթյան ուսումնասիրության առարկա հանդիսացող հիմնական խնդիրներն են.
- Ազգային արդյունքի,եկամտի չափի և կառուցվածքի ձևավորումը
- Ողջ տնտեսության կտրվածքով զբաղվածության կարգավորման գործոնների բացահայտումը
- Գնաճի բնութագրական վերլուծությունը
- Տնտեսական աճի մեխանիզմների և գործոնների ուսումնասիրությունը
- Տնտեսական տատանումների պատճառների ուսումնասիրությունը և փոխկապակցված փոփոխությունները տնտեսության մեջ
- Ազգային տենտեսությունների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը
- Պետական մակրոտնտեսական քաղաքականության հիմնական ուղղությունների, բովանդակության և ձևերի տեսական ձևակերպումը:



